Wat doe je met weerstand?

Wat doe je met weerstand

Na de zomervakantie weer aan het werk. Je laptop open, agenda erbij en daar is die gedachte: Pfff, ik heb hier eigenlijk helemaal geen zin in.

Herkenbaar? Voor je het weet zit je eerst nog even op LinkedIn. Je haalt koffie. Je kijkt naar je volle agenda en vraagt je af hoe je dit allemaal gedaan gaat krijgen. Ondertussen dwaal je in gedachten nog even af naar die fijne vakantiedag. En dan komt de volgende gedachte: Waarom ben ik zo ongemotiveerd?

Weerstand hoort bij het leven. Je hebt geen zin in een klus, ziet op tegen een gesprek, baalt van het weer of wilt gewoon even helemaal niets. Zo'n gevoel kan er prima zijn. Interessant wordt het vooral wat je vervolgens met die weerstand doet.

Je stapt in de gedachtentrein

Je kunt helemaal meegaan in het gevoel. Ik heb hier zó geen zin in. Waarom moet dit eigenlijk altijd? Dit kost me echt veel te veel energie.

Voor je het weet, stapelen de gedachten zich op. Die ene taak waar je geen zin in had, wordt ineens bewijs dat je werk te druk is. Of dat je collega's te veel van je vragen. Misschien komt zelfs de gedachte voorbij dat je echt eens iets anders moet gaan doen.

Je weerstand krijgt steeds meer aandacht en daarmee ook steeds meer gewicht. Je voelt je geïrriteerd, moedeloos of gefrustreerd. De taak is ondertussen nog precies dezelfde taak. Alleen in je hoofd is hij een stuk groter geworden.

We noemen dat bij Denklicht ook wel op een gedachtentrein stappen. Eén gedachte haakt aan de volgende en voordat je het doorhebt, ben je een heel eind onderweg.

Je geeft het commando wegsturen

Je kunt ook de andere kant op gaan. Je voelt dat je ergens geen zin in hebt en wilt van dat gevoel af. Dus haal je nog een kop koffie, ruim je eerst je mailbox op of besluit je dat de was eigenlijk ook dringend gedaan moet worden.

Of je probeert jezelf toe te spreken: Kom op, stel je niet aan. Gewoon even doorzetten. Je moet hier helemaal geen last van hebben.

Ook dan krijgt de weerstand veel aandacht. Je bent bezig met hoe je je voelt en met de vraag hoe je dat gevoel kunt veranderen. Pas als de weerstand weg is, mag je van jezelf beginnen.

Alleen laat zo'n gevoel zich meestal niet op commando wegsturen. En zo kun je behoorlijk druk zijn met je weerstand, terwijl de klus nog steeds op je ligt te wachten.

Je ziet je zwerfkat en laat hem gaan

Er is nog een mogelijkheid. Je merkt simpelweg op: Hé, ik heb hier geen zin in.

En dan? Dan hoeft er eigenlijk niets te gebeuren.

Geen zin hebben is een gevoel, geen instructie. Je hoeft jezelf niet te overtuigen dat de klus leuk is. Je hoeft je weerstand ook niet op te lossen voordat je verder kunt. Je kunt merken wat er in je hoofd gebeurt en het daar laten.

Denk aan een zwerfkat die voor je deur zit. Je hoeft hem niet weg te jagen. Je hoeft hem ook niet binnen te halen, eten te geven en er de hele middag naast te gaan zitten. Je kunt hem zien zitten en verdergaan met waar je mee bezig was.

Zo kun je ook met weerstand omgaan. Ja, ik heb geen zin. Oké. Wat is het eerstvolgende dat nu gedaan moet worden?

Vaak weet je dat eigenlijk prima zodra je niet meer zo druk bent met alles wat je hoofd ervan vindt.

En dan?

Soms merk je na tien minuten werken ineens dat de weerstand verdwenen is. Soms blijft hij nog een tijdje rondhangen. Allebei is prima. Zin hebben is geen voorwaarde om iets te kunnen doen.

Dat is misschien wel het fijne aan weerstand: je hoeft er niet zo hard mee aan het werk. Je kunt hem opmerken zonder iedere gedachte die erbij hoort verder uit te pluizen.

En wie weet zit die zwerfkat over een tijdje alweer ergens anders.